|
Czy żyjemy tylko raz? Co czeka nas po śmierci? Czy żyliśmy już kiedyś?
Kolejna książka Alicji Chrzanowskiej podejmuje ten, fascynujący ludzkość od zarania jej dziejów, temat i w rzetelny, niezwykle mądry sposób przedstawia całą złożoność tej problematyki.
Autorka jednocześnie wprowadza Czytelnika w świat Tarota, jak w krainę baśni, w której zwycięża szlachetność i dobro, a każdy szczegół i symbol ma swoje znaczenie.
Wielkim atutem książki jest głęboka znajomość tematu zarówno Tarota jak i karmy. Erudycja i łatwość z jaką autorka pisze o tak skomplikowanych zagadnieniach. Za jej największą zaletę należy uznać autentyczność, ponieważ Alicja Chrzanowska opisuje własne, dramatyczne przeżycia, kiedy to sama dotykała największych tajemnic człowieka - życia i śmierci. Spis treści:
Podziękowania ...... 9
Wstęp ..... 11
Część I
Wędrówka dusz ..... 15
Część II
Karma a psychologia ..... 47
Część III
Karma a Tarot..... 63
1. Karmiczna wędrówka Głupca..... 63
2. Znaczenia karmiczne kart Tarota..... 102
2.1. Arkana Wielkie..... 105
2.2. Arkana Małe..... 131
2.2.1. Buławy..... 131
2.2.2. Kielichy..... 141
2.2.3. Miecze..... 152
2.2.4. Denary..... 162
Część IV.....
Rozkłady karmiczne..... 173
4.1. Poprzednie wcielenie..... 175
4.2. Brama życia..... 176
4.3. Pierwsze wcielenie..... 178
4.4. Najważniejsze wcielenie..... 178
4.5. Karma..... 180
4.6. Głębia..... 180
4.7. Koło Samsary..... 182
4.8. Związki karmiczne..... 184
4.9. Droga karmiczna..... 185
4.10. Welon Mai..... 186
4.11. Reinkarnacja..... 188
4.12. Obciążenia karmiczne..... 189
4.13. Wcielenie..... 190
4.14. Nirwana..... 191
4.15. Rozkłady do analizy poszczególnych wcieleń..... 193
Zakończenie ..... 195
Słowniczek pojęć ..... 197
Bibliografia ..... 199 Fragment:
I jak długo nie posiądziesz
tego obumieraj i stawaj się,
będziesz stale jeszcze posępnym gościem
na tej mrocznej Ziemi.
Ten jest w błędzie, kto sądzi,
że człowiekiem rządzi ślepy los.
Każdy ma w najdrobniejszym szczególe to,
na co sobie zasłużył w minionym życiu.
(J. W. Goethe)
Karma - słowo, które ostatnio robi zawrotną karierę. Słychać je w potocznych rozmowach, w filmach, a nawet żartach i piosenkach. Tylko zastanawiam się nad tym, kto tak naprawdę mógłby mi wyjaśnić znaczenie tego słowa. Zajmuję się sprawami karmy w Tarocie już od dawna, przeżyłam lub, jeśli ktoś woli takie określenie, doznałam własnych przeżyć w odmiennym stanie świadomości związanych z Władcami Karmy, wysłuchałam setek godzin wykładów na ten temat, przeprowadziłam wiele rozmów o tym zjawisku z ekspertami w tej dziedzinie, z ludźmi, którzy przeżyli coś podobnego jak ja, ale również i z laikami, którzy nigdy tego nie badali, ani szczególnie się tym nie interesowali, przeczytałam większość dostępnej literatury współczesnej i przedwojennej w języku polskim i rosyjskim, analizowałam niejeden układ Tarota związany z tym zagadnieniem, ale tak uczciwie mówiąc, nie wiem czym jest karma, jednak w to, że ona jest - nie wątpię.
Samo słowo „karma wywodzi się od sanskryckiego czasownika kri i jest odpowiednikiem polskiego słowa „działać, czyli zgodnie ze znaczeniem tego wyrazu każdy nasz czyn i każde działanie jest karmą. W buddyzmie i hinduizmie, skąd przywędrowało do nas to pojęcie, oznacza ono sumę dobrych i złych myśli, uczynków i słów człowieka, która wyznacza jego los w nowym wcieleniu, a potem w kolejnym i tak aż do osiągnięcia pełnej doskonałości i wyzwolenia. Takie ujęcie zagadnienia zakłada istnienie w człowieku pierwiastka doskonałości, który można i należy rozwijać oraz doskonalić.
Jako dziecko byłam wychowywana w bardzo głęboko wierzącej i praktykującej rodzinie, blisko związanej z religijnymi kręgami chrześcijańskimi. Mimo to było mi trudno uwierzyć, że kochający Bóg, sprawiedliwy i miłosierny, tworząc nas tak ułomnymi i omylnymi, dał nam tylko jedną szansę, jedno życie na to, byśmy osiągnęli doskonałość. Dlatego nie miałam żadnych oporów z zaakceptowaniem wiary w reinkarnację, pozostając przy tym wierzącą chrześcijanką. Często czytywałam Biblię i nigdzie nie znalazłam w niej słów, które wykluczałyby taką możliwość, jak wędrówka dusz, co więcej, dotarłam do pism omawiających zwołany przez cesarza Justyniana w 533 roku sobór ekumeniczny, na którym to wiara w reinkarnację została wyklęta i uznana za herezję. Wniosek nasuwa się sam: pierwsi chrześcijanie wierzyli w reinkarna cję, gdyby tak nie było, to po co byłoby ją wyklinać?
Nie wszyscy ojcowie Kościoła wyrzekli się wiary w reinkarnację. Wielki Origenes, żyjący w latach 185–254 n.e., męczennik chrześcijański, teolog i pisarz religijny, pisał następująco: „Gdy chcemy wiedzieć, dlaczego dusza ludzka raz jest posłuszna dobru, a raz złu, to należy przyczyny tego szukać w życiu poprzedzającym obecne życie. - Każdy z nas zbliża się do doskonałości w kolejnych, następujących po sobie życiorysach. - Jesteśmy zmuszeni do prowadzenia coraz lepszego życia czy to na ziemi, czy w innych światach.”
Zrozumienie swojej przeszłości i karmy pozwala lepiej zrozumieć siebie i to, co dzieje się w naszym obecnym życiu i w żadnym wypadku nie jest sprzeczne z wiarą w Boga i Chrystusa. Pojawia się tylko kolejne pytanie: czy każdy może poznawać swoją karmę oraz odkrywać warunki życia w minionych inkarnacjach. Nie jest to tak wielki problem, jak mogłoby się wydawać, ponieważ określona wiedza zostanie przez nas przyswojona dopiero na określonym poziomie rozwoju. Człowiek nigdy nie wpadnie w kłopoty, rozchwianie emocjonalne lub innego rodzaju wątpliwości z powodu poznania swoich poprzednich wcieleń i zobowiązań karmicznych, ponieważ do takiego rodzaju konfrontacji nie dojdzie, zanim dążący do takiego poznania człowiek nie dojrzeje. Natomiast wszystko to, co człowiek sobie uświadomił, poznał i zrozumiał, nigdy nie będzie miało dla niego negatywnych skutków. Tak więc, jeśli chcesz, zapraszam Cię Czytelniku na wędrówkę po niezbadanych jeszcze do końca światach prawa przyczyny i skutku, przeznaczenia i wędrówki dusz. Pozwól, że uniosę przed Tobą rąbek welonu Mai i ujawnię sposoby na to, jak poznać własną, a nawet cudzą karmę. |
Pobierz aktualny 
